YELBOʻGʻOZ KASALLIGINING ZAMONAVIY ASPEKTLARI: TURLI YOSHDAGI AYOLLARDA KASALLIKNING KLINIK, MORFOLOGIK VA FIZI- OLOGIK KECHISH XUSUSIYATLARI

Ushbu maqolada yelboʻgʻoz kasalligi, uning klinikasi, diagnostikasi, davolash usullari va reabilitatsiyasining zamonaviy usullari haqida fikr yuritilgan. Yelboʻgʻoz – bu trofoblastning (embrion hujayralaring tashqi qavati) rivojlanishi va oʻsishining buzilishi natijasida kelib chiqadigan homila tuxumining kamdan-kam uchdaydigan patologiyasidir. Yelboʻgʻoz gestatsion trofoblastik kasalliklar guruhiga kiradi. Kasallik chastotasi turli mamlakatlarda juda farqlanadi. Masalan, AQSHda yelboʻgʻoz juda kam uchraydi (1:1200 homiladorlikda), Osiyo va Lotin Amerikasi mamlakatlarida esa nisbatan keng tarqalgan (1:200 homiladorlikda). Uning uchrash chastotasi yoshga bogʻliq ravishda ortib boradi: 40 yoshdan oshgan ayollarda bu patologiya ancha koʻproq uchraydi. Patologiyaning rivojlanish sabablari hozirgi kunda aniq ma’lum emas – bir nechta nazariyalar mavjud boʻlib, bular nafaqat patologiyani diagnostika qilishni, balki uni davolash va profilaktikasini ham qiyinlashtiradi. Shunga qaramay, yelboʻgʻoz rivojlanish xavfini oshiruvchi omillarni qayd etish mumkin: bemor anamnezida yelboʻgʻozning mavjudligi: bitta holat qaytalanish xavfini 1-1,5 % ga oshiradi, ikki marta ushbu patologiya bilan kasallanganlik esa 11-25 % ga; abortlar qaytalanish xavfini 3,1 barobar oshiradi; 15 yoshdan kichik va 40 yoshdan katta yosh koʻrsatkichi xavfni 7,5 barobar oshiradi. Hayz sikli kech (17 yosh va katta) boshlangan ayollarda yelboʻgʻozning yomon sifatli shakllarining rivojlanish ehtimoli hayz sikli oʻz vaqtida yoki erta boshlangan bemorlarga nisbatan yuqori koʻrsatkichga ega.