DOI: 10.31811/ojomus.1935397 ISSN: 2536-4421

Müzik bölümlerinde öğrenim gören öğrencilerin armoni dersine yönelik akademik öz-yeterlikleri ile tutum düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Nergiz İmrani Öztürk, Hüseyin Yılmaz
Show PDF Cite
Müzik eğitimi, bireysel gelişim ile toplumsal kültürel süreklilik arasında köprü kuran çok boyutlu bir alandır. Bu bağlamda müzik, yalnızca estetik bir ifade biçimi olmanın ötesinde, bireyin duygusal, bilişsel ve sosyal gelişimini etkileyen güçlü bir düzenleyici olarak öne çıkar. Bu araştırmanın temel amacı, müzik bölümlerinde öğrenim gören öğrencilerin armoni dersine yönelik tutumları ile akademik öz-yeterlik düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Aynı zamanda çalışma, bu iki değişken arasındaki etkileşimi ortaya koyarak armoni öğretimine yönelik pedagojik düzenlemelere bilimsel bir temel oluşturmayı hedeflemektedir. Armoni eğitimi, müzik kuramının temel bileşenlerinden biri olarak öğrencilerin müzikal düşünme, analiz ve yorumlama becerilerinin gelişiminde önemli bir rol oynamaktadır.Araştırma, nicel yaklaşım çerçevesinde betimsel ve ilişkisel tarama modeli kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışma grubunu, 2025–2026 eğitim-öğretim yılında Türkiye’de farklı üniversitelerde öğrenim gören 197 lisans öğrencisi oluşturmaktadır. Veriler, öğrencilerin armoni dersine yönelik tutumlarını belirlemek amacıyla geliştirilen “Armoni Dersine Yönelik Tutum Ölçeği” ve akademik öz-yeterlik düzeylerini ölçmek için kullanılan “Akademik Öz-Yeterlik Ölçeği” aracılığıyla toplanmıştır. Elde edilen veriler bağımsız örneklemler t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Pearson korelasyon analizi ile çözümlenmiştir.Araştırma bulguları, öğrencilerin armoni dersine yönelik tutum düzeylerinin yüksek olduğunu, buna karşılık akademik öz-yeterlik inançlarının orta düzeyde seyrettiğini ortaya koymaktadır. Bağımsız gruplar t-testi sonuçlarına göre, cinsiyet ile ders sürecinde karşılaşılan güçlükler değişkenlerinin hem tutum hem de akademik öz-yeterlik üzerinde istatistiksel olarak anlamlı farklılıklara yol açtığı belirlenmiştir. Tek yönlü varyans analizi (ANOVA) bulguları ise, eğitim alınan fakülte/bölüm değişkeninin öğrencilerin öz-yeterlik algıları üzerinde anlamlı bir farklılaşma oluşturduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, incelenen diğer demografik değişkenler açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmamıştır. Öte yandan, Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Analizi sonuçları, akademik öz-yeterlik ile armoni dersine yönelik tutum arasında pozitif yönlü ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişkinin varlığını ortaya koymaktadır.Sonuç olarak, öğrencilerin akademik öz-yeterlik algıları ile armoni dersine yönelik tutumlarının birbirini destekleyen yapılar olduğu anlaşılmaktadır. Bu doğrultuda, öz-yeterlik düzeyini artırmaya yönelik eğitimsel düzenlemelerin, öğrencilerin derse karşı tutumlarını olumlu yönde geliştirebileceği düşünülmektedir.

More from our Archive